Nicola Testa getuigt

“Het is al weer een paar jaar geleden dat ik het bestaan ontdekte van de problematiek van de kindsoldaten, met name in Sierra Leone. Door de guerrilla bij hun familie weggerukte kinderen die, bewapend en onder de drugs, gedwongen worden om te moorden en plunderen in hun eigen dorpen. Wat moeten we met deze kinderen die opgroeien terwijl ze alles verloren hebben? Moeten we ze als misdadigers berechten terwijl het eigenlijk zelf slachtoffers zijn? Hoe kunnen we ze, na de nachtmerrie waarin ze geleefd hebben, helpen hun leven weer op de rails te krijgen, te overleven, te werken aan een toekomst?

Een tijdje geleden kwam ik WAPA tegen. We hebben gepraat over kindsoldaten en andere oorlogsslachtoffers in landen als Oeganda en Sri Lanka. Landen waarin ze al een aantal jaren actief zijn. Het spreekt van zelf dat het werk dat zij in het veld doen voor voormalige kindsoldaten en andere oorlogsslachtoffers mij aansprak en me er aan herinnerde hoe deze problematiek me een aantal jaren geleden had geraakt. Ik nam het verzoek om hun ambassadeur te worden dan ook vol overtuiging aan. Het was vooral de energie en het enthousiasme van deze drie vrouwen, die samen met hun menslievendheid en hun geest van samenwerking me er van overtuigden om hen te gaan helpen.

U, nee wij samen, kunnen deze kinderen, deze vrouwen en deze mannen helpen om het leven dat de oorlog hen heeft ontnomen weer terug te vinden. Niet door ze te dwingen een al uitgestippelde route te volgen, maar door ze te helpen om terug te vinden wat ze eerder verloren. Dat spreekt mij zo aan in het werk van WAPA: ze helpen om een weg uit een gebroken leven naar een nieuw leven te vinden”

back to top